دیدی بعضی وقتا کلی حرف داری که به یه آدم مخصوص بگی ولی نمیدونی از کجا شروع کنی!!؟؟می‌ترسی از اینکه بد شروع کنی ٬ می‌ترسی از اینکه به بهترین شکل نگی ٬می‌ترسی از اینکه نتونی همه‌ حرفا رو با هم بگی و وسطشون فراموش کنی یه سریشون رو ...

هیچی اون ایمیله رو میگم که هی می‌خوام کامپوس کنم و هی میترسم ... بدیش اینه که اینجور وقتا حرفا ناگفته باقی می‌مونن .تا همیشه !

پ.ن1:٬همیشه منطق...پس دلم چی؟ منطقی که می ترسه و دلی که دلشوره داره...

پ.ن2:مثل همیشه غیر قابل پیش بینی!

**برای بسیاری از دوستام نمی تونم جواب کامنت بزارم یا پیجشون رو باز کنم.معذرت**

   بانو.. کویر.. فری ناز.. جودی ابوت ..صدف ..هلی..کامران نجف زاده ..روزبه

هجوم کلمه‌ها بعضی وقتا آدم رو فلج میکنن . یه دنیا حرف گیر کرده که ... قصه‌ نه ٬‌حرف .

بعضی وقتا به یه جایی میرسی که آرزوی مرگ میکنی ٬ بعضی وقتا از اونجا میگذری دیگه

اصلاً آرزو نمیتونی بکنی.

الان فهمیدم٬‌ نه دیدم ؛ من سرطان دارم . به زودی هم میمیرم. نمیدونم چقدر زود، ولی همین .

من تموم میشم . تموم شدن که بد نیست ولی ...

مرگ اون لحظه‌ایه که من می بینم.

یه نگاهی به دور و برت میندازی .. خالیه ... خودت خالیش کردی ..خودت اجازه دادی خالی شه

- نه، من نذاشتم.به خدا من نذاشتم-

 حالا برو بمیر.

پ.ن: می ترسی..از ترس تو می ترسم..این ترس همه چیو میکشه و تو نگام می کنی و

می گی:دیوونه،مهم نیست یادت میره !

خب
ما26  سال زندگی کردیم
بیست و شش ساله شدیم
فکر کن
به بیست و شش سالی که گذشت
هرچه قدر که میتونی فکر کن
همه‌شو
اصلاً بشین از اولش تا حالا رو مرور کن
خب ؟
.
.
.
تموم شد؟ چند دقیقه شد فکر کردنت؟
تمام این فیلمه که اومد جلو چشمت و رد شد چند دقیقه طول کشید ؟
پنج ؟ ده ؟ چند ؟
هان ؟ بگو .. چند دقیقه طول کشید ؟
.
.
.
تمام 26 سال بعد
همین چند دقیقه‌ست
فقط.
26 سال دیگه میشینی
به تمام این روزا
که مثل قرن ازت میگذره فکر میکنی
و تمام فکر کردنت
بیشتر از 26 دقیقه طول نمیکشه


میفهمی این یعنی چی؟

پ.ن۱:فردا شب مهمونی نازنینه!دلم می خواد خوش بگذره...

پ.ن۲:اگه قراره نزدیک‌ترین‌های آدم اینقدر از آدم دور باشنََ،
        پس بهتره همون دور باشن...

دلم کسی رو میخواد که توضیح نخواد
که حس نکنم باید توضیح بدم
باید توضیح بدم و اونم نفهمه
کسی که خودم بخوام توضیح بدم بهش
چون میدونم میفهمه و واسه همینم میخوام حرف بزنم.
کسی که حرف بزنه و منتظر نشه من چیزی بگم
و مطمئن باشه من دارم حرفش رو گوش میکنم
کسی که نگران کم شدن فاصله‌م نباشم
کسی که به رویاهام شک نکنه
کسی که وقتی پاش باز میشه به رویاهام ٬ نترسه و شک نکنه.
کسی که تلخ بودن رو دوست داشته باشه
کسی که مزه‌ی تلخی منو به اندازه‌ی باقی مزه‌هام دوست داشته باشه
کسی که سرد باشه
کسی که بتونه سرش رو بذاره کنارت رو زمین و تو حس کنی کنارت بودن رو حس میکنه ..

من حرف می زنم..
حرفهايم هر کدام گلوله            آتشی می شود ،برای سوزاندن تو..
می سوزی...
در آتش حرفهايم
آب می شوی..
دود می شوی..
قطره می شوی..
می رقصم..
چونان کولی در ميان حلقه آتش ..
می رقصم..
می رقصم..
پای می کوبم..
پيراهن می درم..
سینه می شکافم..
می رقصم..
پای می کوبم..
قلبم را بيرون می کشم..
قلب خسته را
جلوی پايت می اندازم..
می سوزی..
می رقصم...
قلبم می تپد..
در تو می امیزم..
یکی می شویم..
من و تو..
دود می شویم...
می رقصم..
پای می کوبم...*

 نمیدونم خواب بودم یا بیدار
 واقعیت رو دیدم
 کلی هم باهاش حرف زدم
 بهشم خیلی چیزا رو گفتم
 شجاع شده بودم
 دیگه نمیترسیدم
 بعدم تصمیم گرفتم دیگه نترسم!

پ.ن1: درد ٬ ادامه‌ی بی‌تردید هر لذت است؛ لذت، درد ٬ و درد ٬ و درد ...

پ.ن2: بود که قرعه‌ی دولت به نام ما افتد؟

« اول جای خالیت حس میشه
بعد پاک میشی
بعد فراموش میشی
بعدم یه خاطره میشی.

چه با خداحافظی ٬ چه بی خداحافظی. »

پ.ن سه شنبه صبح:وقتی انتظارشو نداری اتفاق می افته..

-  خيلی سخته که بغض داشته باشی ، اما نخوای کسی بفهمه ...

-  خيلی سخته که کسی رو دوست داشته باشی ، اما ندونه ..

- خيلی سخته که عزيزترين کست ازت بخواد فراموشش کنی ...

- خيلی سخته که عشق رو از نگاه کسی بخونی ، اما نتونه بهت بگه ...

- خیلی سخته که غرورت رو به خاطر يه نفر بشکنی ، بعد بفهمی

   دوست نداره چون می ترسه ...

- خيلی سخته که دلت بخواد با صدای بلند گريه کنی ، اما مجبور باشی بشینی

   زیر دوش حموم تا صدات و کسی نشنوه..

- خيلی سخته که همه چيزت رو به خاطر يه نفر از دست بدی ، اما اون

   بگه : ديگه نمی خوامت ...

- خيلی سخته که دوسش داشته باشی ، اما نتونی باهاش بمونی ...

- خيلی سخته که بخوای با آب خوردن بغضت رو بفرستی پايين ، اما

  يه دفعه اشک از چشات جاری بشه ...

- خيلی سخته که دلت رو به کسی خوش کنی که يه دلخوشی ديگه داره ...

- خيلی سخته که وقتی بعد از کلی کلنجار رفتن با خودت ، می ری که

  حرف دلتو بهش بگی ، با يه معذرت خواهی کوچيک بگه :

                          بیا تمومش کنیم...

- خیلی سخته که بدونی تقصیر تو نیست اما مجازات می شی..

-  خیلی سخته که دلت بخواد بمیری اما  نتونی...

- خيلی سخته که هميشه مجبور باشی سخت ترين چيزها رو تحمل کنی ...

پ.ن:اما نمی دونه که من به بند بند بودنش عاشقم...قول دادم..

قصه ها  شروع می شن

قصه ها گفته می شن

قصه ها تموم می شن

مثه قصه من و تو..

چه زود تموم شد

چه تلخ تموم شد

نمی دونم چی باید بنویسم..

اینقدر حجم این اندوه زیاده که قلبم توانایی تحملش و نداره

دنیا با همه سختی و بی رحمیش رو قلبم سنگینی میکنه

زمزمه می کنه :

"ادما از ادما زود سیر می شن

ادما از عشق هم دلگیر می شن

ادما رو عشقشون پا می زارن

ادما ادم و تنها می زارن"

دیوارای اتاقم داره از هر طرف بهم فشار می یاره

همه چی مثه یه فیلم فریم به فریم از جلو چشمم داره میگذره..

شکستم...

شکسته های دلم و کجا ببرم...

ماه پیشونی چه شکلی بود؟

چرا ماه پیشونی نبودم؟

چرا؟؟؟؟؟؟؟